Theology of Migration: Toward a Comparative Conceptualization

Theology of Migration: Toward a Comparative Conceptualization

$5.00
  • Description

Product Description

Uriya Shavit, Galia Sabar, Andrew Esensten, and Teresa Harings Lavi

This article introduces the concept of “theology of migration” in a comparative analysis of texts by religious leaderships that portray migration as the fulfillment of a religious call. Based on a reading of primary sources and field studies, five cases are examined: The Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints, the African Hebrew Israelites of Jerusalem, the Islamic wasati approach, the Jewish Hasidic Chabad movement, and African Independent Churches built by labor migrants in Israel. The article distinguishes between “proactive-adaptive” and “retrospective-adaptive” theologies of migration. The former constitute repeatedly modified theological calls for religious communities to move from one land to another, while the latter constitute legitimizations of already existing migrations that were motivated by temporal considerations and that challenged religious norms. Analysis reveals theologies to be dynamic, evolving corpuses and suggests that the potential of migrating religious groups to endure physical setbacks and moral challenges is dependent on the ability of their leaderships to accommodate their theological narratives to changing circumstances.
+ Abstract

Uriya Shavit, Galia Sabar, Andrew Esensten, and Teresa Harings Lavi

This article introduces the concept of “theology of migration” in a comparative analysis of texts by religious leaderships that portray migration as the fulfillment of a religious call. Based on a reading of primary sources and field studies, five cases are examined: The Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints, the African Hebrew Israelites of Jerusalem, the Islamic wasati approach, the Jewish Hasidic Chabad movement, and African Independent Churches built by labor migrants in Israel. The article distinguishes between “proactive-adaptive” and “retrospective-adaptive” theologies of migration. The former constitute repeatedly modified theological calls for religious communities to move from one land to another, while the latter constitute legitimizations of already existing migrations that were motivated by temporal considerations and that challenged religious norms. Analysis reveals theologies to be dynamic, evolving corpuses and suggests that the potential of migrating religious groups to endure physical setbacks and moral challenges is dependent on the ability of their leaderships to accommodate their theological narratives to changing circumstances.

ثيولوجيا الهجرة: نحو صياغة مفاهيم مقارنة
أوريا شافيت، غاليا سبار، أندريه إزنشتين، تيريزا هارينغس ليفي

تستعرض المقالة الحالية مفهوم “ثيولوجيا الهجرة” ضمن تحليل مقارن لنصوص كتبت على أيدي قيادات تقوم بتصوير الهجرة بوصفها تحقيقًا لفريضة دينية. استنادًا إلى قراءة نصوص أولية ودراسات ميدانية، يتم دراسة الحالات الخمس التالية: كنيسة يسوع المسيح لقديسي الأيام الأخيرة، والإسرائيليون العبرانيون الأفارقة المقدسيون، والتوجّه الإسلامي الوسطي، وحركة حباد الحسيدية اليهودية، والكنائس الأفريقية المستقلّة التي بناها عمّال مهاجرون في إسرائيل. تفرض المقالة تمييزًا بين ثيولوجيات الهجرة التي تعتمد “الفاعلية والتكيّف” وبين تلك التي تعتمد “الاستعادة والتكيّف”. بينما تستند الأولى إلى ثيولوجيات معدّلة بصورة دائمة تدعو طوائف دينية إلى الانتقال من مكان إلى آخر، تستند الثانية إلى إضفاء الشرعية على المهاجرين القائمين الذين سبق وتكيّفوا مع الظروف السائدة والذين يتحدّون المعايير الدينية السائدة. تكشف الدراسة عن ثيولوجيات متحوّلة، ومن ضمن ذلك نصوصها، وتقترح أنَّ قدرة تحمّل العقبات الجسدية والتحدّيات الأخلاقية التي تواجهها المجموعات الدينية المهاجرة ترتبط بقدرة قياداتها لملاءمة الروايات الثيولوجية مع الظروف المتحوّلة.

התיאולוגיה של ההגירה: לקראת המשׂגה השוואתית
אוריה שביט, גליה צבר, אנדרו אזנסטן ותרזה היירינגס לביא

מאמר זה מציג את רעיון “התיאולוגיה של ההגירה” באמצעות ניתוח השוואתי של טקסטים מאת מנהיגים דתיים המתארים את ההגירה כהגשמה של שליחות דתית. על סמך קריאת מקורות ראשוניים ומחקרי שדה המאמר בוחן חמש דוגמאות: כנסיית ישוע הנוצרי של הקדושים בני זמננו, האומה האפריקנית העברית הישראלית של ירושלים (הכושים העבריים), גישת הווסאטי האסלאמית, תנועת חב”ד היהודית, והכנסיות האפריקניות העצמאיות שהוקמו בידי מהגרי עבודה בישראל. המאמר מבחין בין שני דגמים של תיאולוגיות הגירה: “פרואקטיבית–אדפטיבית”, שעיקרה קריאה לקהילות דתיות להגר מארץ לארץ, ו”רטרוספקטיבית–אדפטיבית”, העוסקת במתן הכשר להגירה קיימת המוּנעת משיקולים ארציים וקוראת תיגר על נורמות דתיות. מן הניתוח עולה כי תיאולוגיות הן קורפוסים דינמיים המתפתחים כל העת, וכי הצלחתן של קבוצות דתיות מהגרות לעמוד בכישלונות פיזיים ובאתגרים מוסריים תלויה ביכולת של הנהגותיהן להתאים את הנרטיבים התיאולוגיים שלהן לנסיבות המשתנות.


Karşılaştırmalı bir Kavram Olarak Göç Teolojisi

Uriya Shavit, Galia Sabar, Andrew Esensten, and Teresa Harings Lavi
Bu makale dini liderler tarafından yazılmış ve göçü dini bir çağrı olarak betimleyen metinleri karşılaştırmalı olarak analiz eder ve “göç teolojisi” kavramını ortaya koyar. Bu analiz birincil kaynaklar ve saha çalışmalarına dayanarak beş farklı dini inceler: İsa Mesih’in Son Zaman Azizler Kilisesi, Kudüs’ün Afrikalı İbrani İsrailoğulları, wasati İslam akımı, Hasidik Yahudilerin Habad din hareketi ve göçmen işçiler tarafından kurulan Bağımsız Afrika Kiliseleri. Bu makale göç teolojisi kavramını “proactive-adaptive” ve “retrospective-adaptive” olarak ikiye ayırır. Proactive-adaptive kategorisindeki metinler dini cemaatleri bir yerden başka bir yere göçe davet eden dini çağrıları anlatır. Retrospective-adaptive kategorisindekiler ise esasen dini normlara karşı olan fakat dünyevi sebeplerden dolayı yapılmış göçleri meşrulaştırmayı amaçlayan metinlerdir. Bu analizler göç teolojisinin dinamik, sürekli evrilen bir derleme olduğunu gösterir ve göç eden dini gurupların fiziksel ve manevi zorlukları aşabilmesini liderlerinin anlatılarını değişen şartlara uydurabilme kabiliyetlerine bağlı olduğunu gösterir.

+ Abstact in Arabic

ثيولوجيا الهجرة: نحو صياغة مفاهيم مقارنة
أوريا شافيت، غاليا سبار، أندريه إزنشتين، تيريزا هارينغس ليفي

تستعرض المقالة الحالية مفهوم “ثيولوجيا الهجرة” ضمن تحليل مقارن لنصوص كتبت على أيدي قيادات تقوم بتصوير الهجرة بوصفها تحقيقًا لفريضة دينية. استنادًا إلى قراءة نصوص أولية ودراسات ميدانية، يتم دراسة الحالات الخمس التالية: كنيسة يسوع المسيح لقديسي الأيام الأخيرة، والإسرائيليون العبرانيون الأفارقة المقدسيون، والتوجّه الإسلامي الوسطي، وحركة حباد الحسيدية اليهودية، والكنائس الأفريقية المستقلّة التي بناها عمّال مهاجرون في إسرائيل. تفرض المقالة تمييزًا بين ثيولوجيات الهجرة التي تعتمد “الفاعلية والتكيّف” وبين تلك التي تعتمد “الاستعادة والتكيّف”. بينما تستند الأولى إلى ثيولوجيات معدّلة بصورة دائمة تدعو طوائف دينية إلى الانتقال من مكان إلى آخر، تستند الثانية إلى إضفاء الشرعية على المهاجرين القائمين الذين سبق وتكيّفوا مع الظروف السائدة والذين يتحدّون المعايير الدينية السائدة. تكشف الدراسة عن ثيولوجيات متحوّلة، ومن ضمن ذلك نصوصها، وتقترح أنَّ قدرة تحمّل العقبات الجسدية والتحدّيات الأخلاقية التي تواجهها المجموعات الدينية المهاجرة ترتبط بقدرة قياداتها لملاءمة الروايات الثيولوجية مع الظروف المتحوّلة.

+ Abstract in Hebrew

התיאולוגיה של ההגירה: לקראת המשׂגה השוואתית
אוריה שביט, גליה צבר, אנדרו אזנסטן ותרזה היירינגס לביא

מאמר זה מציג את רעיון “התיאולוגיה של ההגירה” באמצעות ניתוח השוואתי של טקסטים מאת מנהיגים דתיים המתארים את ההגירה כהגשמה של שליחות דתית. על סמך קריאת מקורות ראשוניים ומחקרי שדה המאמר בוחן חמש דוגמאות: כנסיית ישוע הנוצרי של הקדושים בני זמננו, האומה האפריקנית העברית הישראלית של ירושלים (הכושים העבריים), גישת הווסאטי האסלאמית, תנועת חב”ד היהודית, והכנסיות האפריקניות העצמאיות שהוקמו בידי מהגרי עבודה בישראל. המאמר מבחין בין שני דגמים של תיאולוגיות הגירה: “פרואקטיבית–אדפטיבית”, שעיקרה קריאה לקהילות דתיות להגר מארץ לארץ, ו”רטרוספקטיבית–אדפטיבית”, העוסקת במתן הכשר להגירה קיימת המוּנעת משיקולים ארציים וקוראת תיגר על נורמות דתיות. מן הניתוח עולה כי תיאולוגיות הן קורפוסים דינמיים המתפתחים כל העת, וכי הצלחתן של קבוצות דתיות מהגרות לעמוד בכישלונות פיזיים ובאתגרים מוסריים תלויה ביכולת של הנהגותיהן להתאים את הנרטיבים התיאולוגיים שלהן לנסיבות המשתנות.

+ Abstract in Turkish


Karşılaştırmalı bir Kavram Olarak Göç Teolojisi

Uriya Shavit, Galia Sabar, Andrew Esensten, and Teresa Harings Lavi
Bu makale dini liderler tarafından yazılmış ve göçü dini bir çağrı olarak betimleyen metinleri karşılaştırmalı olarak analiz eder ve “göç teolojisi” kavramını ortaya koyar. Bu analiz birincil kaynaklar ve saha çalışmalarına dayanarak beş farklı dini inceler: İsa Mesih’in Son Zaman Azizler Kilisesi, Kudüs’ün Afrikalı İbrani İsrailoğulları, wasati İslam akımı, Hasidik Yahudilerin Habad din hareketi ve göçmen işçiler tarafından kurulan Bağımsız Afrika Kiliseleri. Bu makale göç teolojisi kavramını “proactive-adaptive” ve “retrospective-adaptive” olarak ikiye ayırır. Proactive-adaptive kategorisindeki metinler dini cemaatleri bir yerden başka bir yere göçe davet eden dini çağrıları anlatır. Retrospective-adaptive kategorisindekiler ise esasen dini normlara karşı olan fakat dünyevi sebeplerden dolayı yapılmış göçleri meşrulaştırmayı amaçlayan metinlerdir. Bu analizler göç teolojisinin dinamik, sürekli evrilen bir derleme olduğunu gösterir ve göç eden dini gurupların fiziksel ve manevi zorlukları aşabilmesini liderlerinin anlatılarını değişen şartlara uydurabilme kabiliyetlerine bağlı olduğunu gösterir.