The Orient in the Literature of the Haskalah: A Levantine Reading in Euchel, Löwisohn and Mapu

The Orient in the Literature of the Haskalah: A Levantine Reading in Euchel, Löwisohn and Mapu

$5.00
  • Description

Product Description

Amir Banbaji

This paper explores Haskalah (Jewish Enlightenment) literature representations of the Orient. Focusing on key Haskalah figures—Isaac Euchel, Solomon Löwisohn, and Abraham Mapu—the article asks how the discursive presence of the Orient influenced Haskalah literature’s definition of modernity and secularity, and provides a comprehensive analysis of the various literary tropes and figures (such as the beautiful, the sublime, oriental despotism, paganism) used by maskilic authors for either coping with or repressing the Orient in their work. The article argues that modern Hebrew literature’s embrace of humanistic western culture is highly ambivalent, and that the regnant historiography of Hebrew literature did not address this ambivalence properly. The  history of modern Hebrew letters is viewed less as a modern framework for overcoming or containing the rivals of modernity and enlightenment (among others, the Orient) and more as an uneven field, fraught with contradictory expressions of religious, exilic, and oriental resistance to the secularist and Eurocentric stance, that still dominate the study of Hebrew literary history.  

+ Abstract

Amir Banbaji

This paper explores Haskalah (Jewish Enlightenment) literature representations of the Orient. Focusing on key Haskalah figures—Isaac Euchel, Solomon Löwisohn, and Abraham Mapu—the article asks how the discursive presence of the Orient influenced Haskalah literature’s definition of modernity and secularity, and provides a comprehensive analysis of the various literary tropes and figures (such as the beautiful, the sublime, oriental despotism, paganism) used by maskilic authors for either coping with or repressing the Orient in their work. The article argues that modern Hebrew literature’s embrace of humanistic western culture is highly ambivalent, and that the regnant historiography of Hebrew literature did not address this ambivalence properly. The  history of modern Hebrew letters is viewed less as a modern framework for overcoming or containing the rivals of modernity and enlightenment (among others, the Orient) and more as an uneven field, fraught with contradictory expressions of religious, exilic, and oriental resistance to the secularist and Eurocentric stance, that still dominate the study of Hebrew literary history.  

+ Download PDF

الشرق في أدب التنوير اليهودي: قراءة متوسطية لأويْخل، ولڤيزون، ومافو

أمير بانباجي

تتحرّى هذه المقالة تمثيلات الشرق في أدب الهسكلاه (التنوير اليهودي). عبر التركيز على ثلاثة أدباء تنويريّين يهود رئيسيّين – إسحاق أويْخل، وسليمان لڤيزون، وأبراهام مافو – تسعى هذه المقالة إلى طرح التساؤل حول تأثير الحضور الخطابي للشرق في أدب التنوير اليهودي على تعريفهم للحداثة والعلمانية، وإلى طرح تحليل شامل لمختلف المجازات والإيحاءات الأدبية (مثل الجمال، والتسامي، والاستبداد الشرقي، والوثنية) التي ترد في أدبيات المتنورين اليهود للتغلب على الليفانت أو لكبته. تسعى المقالة إلى تعزيز مقولتها إنَّ تبنّي الأدبيات العبرية اليهودية الحديثة لثقافة الأنسنة الغربية تتَّسم بدرجة عالية من النظرة الثنائية المتضاربة وإن الاتجاه المهيمن في دراسات تاريخ الأدب العبري لا تعالج هذه الازدواجية بالشكل المناسب. يُعرَض تاريخ الأدب العبري الحديث بصورة أقل بوصفه إطارًا حديثًا يتخطى المنافسين للحداثة والتنوير (مثل الشرق، من بين جملة المتنافسين الآخرين) أو يحتويهم، بينما يُعرَض بصورة أكبر بوصفه حقلاً غير منتظمًا محفوفًا بعبارات متناقضة، دينية وليفانتية وأخرى مستقاة من الشتات، المقاومة للعلمانية وللمركزية الأوروبية، التي لا تزال تهيمن على دراسة تاريخ الأدب العبري.

האוריינט בספרות ההשכלה: קריאה לבנטינית של אייכל, לוינזון ומאפו

אמיר בנבג’י

מאמר זה בוחן את ייצוגי האוריינט בספרות ההשכלה. המאמר מתמקד בדמויות מפתח בתנועת ההשכלה – יצחק אייכל, סולומון לוינזון ואברהם מאפו – ושואל כיצד השפיעה הנוכחות הדיסקורסיבית של האוריינט על האופן שבו הגדירה ספרות ההשכלה את המודרניות ואת החילוניות. המאמר מנתח בהרחבה את המליצות הספרותיות ואת הדמויות (דוגמת היפה, הנשגב, העריצות האוריינטלית, הפגאניות) ששימשו ביצירתם של סופרי ההשכלה בבקשם להתמודד עם האוריינט או להדחיקו. בנבג’י טוען כי האופן שבו אימצה הספרות העברית המודרנית את התרבות המערבית ההומניסטית הוא אמביוולנטי ביותר, וכי ההיסטוריוגרפיה המקובלת של הספרות העברית לא היטיבה להתמודד עם אמביוולנטיות זו. ההיסטוריה של הספרות העברית המודרנית נתפסת לאו דווקא כמסגרת מודרנית להכנעה או להכלה של יריבי המודרניות והנאורות (ובכללם, בין השאר, האוריינט) אלא כשדה משובש, זרוע ביטויים סותרים של התנגדות דתית, גלותית ואוריינטלית לעמדה החילונית והאירופוצנטרית שעדיין שולטת בחקר תולדות הספרות העברית.

Haskalah Literatüründe Şark: Euchel, Löwisohn ve Mapu’ya Levantenlik Okuması

Amir Banbaji

Amir Banbaji, bu makalede Şarkın Haskalah (Yahudi Aydınlanması) edebiyatındaki temsillerini araştırır ve Haskalah hareketinin önemli düşünürleri olan Isaac Euchel, Solomon Löwisohn ve Abraham Mapu’ya odaklanarak, Haskalah literatüründe Şarkın tartışmalı varlığının modernite ve laikliğin tanımını nasıl etkilediğini sorar. Aynı zamanda, Maskilim (Aydınlanmışlar) yazarlarının eserlerinde Şark’ı tanımlamak veya Şark’ı ötelemek için kullandığı çeşitli benzetme ve kavramların (güzel, yüce, doğu despotizmi, paganizm gibi) kapsamlı analizini sunar.

Makale, çağdaş İbrani edebiyatının hümanist batı kültürünü benimserken çelişkide kaldığını ve İbrani edebiyatının hakim tarih yazımının bu çelişkiyi tam anlamıyla ele almadığını savunur. Yazara göre, çağdaş İbrani edebiyatı tarihi, modernite ve aydınlanma karşıtlarıyla mücadele açısından daha az modern bir alan olarak görülür. Hatta, İbrani edebiyat tarihi çalışmalarında hala hâkim olan laik ve Avrupa-merkezci tutuma karşı çelişkili ifadelerle dolu daha eşitsiz bir alan olarak görüldüğünü iddia eder.

+ Abstact in Arabic

الشرق في أدب التنوير اليهودي: قراءة متوسطية لأويْخل، ولڤيزون، ومافو

أمير بانباجي

تتحرّى هذه المقالة تمثيلات الشرق في أدب الهسكلاه (التنوير اليهودي). عبر التركيز على ثلاثة أدباء تنويريّين يهود رئيسيّين – إسحاق أويْخل، وسليمان لڤيزون، وأبراهام مافو – تسعى هذه المقالة إلى طرح التساؤل حول تأثير الحضور الخطابي للشرق في أدب التنوير اليهودي على تعريفهم للحداثة والعلمانية، وإلى طرح تحليل شامل لمختلف المجازات والإيحاءات الأدبية (مثل الجمال، والتسامي، والاستبداد الشرقي، والوثنية) التي ترد في أدبيات المتنورين اليهود للتغلب على الليفانت أو لكبته. تسعى المقالة إلى تعزيز مقولتها إنَّ تبنّي الأدبيات العبرية اليهودية الحديثة لثقافة الأنسنة الغربية تتَّسم بدرجة عالية من النظرة الثنائية المتضاربة وإن الاتجاه المهيمن في دراسات تاريخ الأدب العبري لا تعالج هذه الازدواجية بالشكل المناسب. يُعرَض تاريخ الأدب العبري الحديث بصورة أقل بوصفه إطارًا حديثًا يتخطى المنافسين للحداثة والتنوير (مثل الشرق، من بين جملة المتنافسين الآخرين) أو يحتويهم، بينما يُعرَض بصورة أكبر بوصفه حقلاً غير منتظمًا محفوفًا بعبارات متناقضة، دينية وليفانتية وأخرى مستقاة من الشتات، المقاومة للعلمانية وللمركزية الأوروبية، التي لا تزال تهيمن على دراسة تاريخ الأدب العبري.

+ Abstract in Hebrew

האוריינט בספרות ההשכלה: קריאה לבנטינית של אייכל, לוינזון ומאפו

אמיר בנבג’י

מאמר זה בוחן את ייצוגי האוריינט בספרות ההשכלה. המאמר מתמקד בדמויות מפתח בתנועת ההשכלה – יצחק אייכל, סולומון לוינזון ואברהם מאפו – ושואל כיצד השפיעה הנוכחות הדיסקורסיבית של האוריינט על האופן שבו הגדירה ספרות ההשכלה את המודרניות ואת החילוניות. המאמר מנתח בהרחבה את המליצות הספרותיות ואת הדמויות (דוגמת היפה, הנשגב, העריצות האוריינטלית, הפגאניות) ששימשו ביצירתם של סופרי ההשכלה בבקשם להתמודד עם האוריינט או להדחיקו. בנבג’י טוען כי האופן שבו אימצה הספרות העברית המודרנית את התרבות המערבית ההומניסטית הוא אמביוולנטי ביותר, וכי ההיסטוריוגרפיה המקובלת של הספרות העברית לא היטיבה להתמודד עם אמביוולנטיות זו. ההיסטוריה של הספרות העברית המודרנית נתפסת לאו דווקא כמסגרת מודרנית להכנעה או להכלה של יריבי המודרניות והנאורות (ובכללם, בין השאר, האוריינט) אלא כשדה משובש, זרוע ביטויים סותרים של התנגדות דתית, גלותית ואוריינטלית לעמדה החילונית והאירופוצנטרית שעדיין שולטת בחקר תולדות הספרות העברית.

+ Abstract in Turkish

Haskalah Literatüründe Şark: Euchel, Löwisohn ve Mapu’ya Levantenlik Okuması

Amir Banbaji

Amir Banbaji, bu makalede Şarkın Haskalah (Yahudi Aydınlanması) edebiyatındaki temsillerini araştırır ve Haskalah hareketinin önemli düşünürleri olan Isaac Euchel, Solomon Löwisohn ve Abraham Mapu’ya odaklanarak, Haskalah literatüründe Şarkın tartışmalı varlığının modernite ve laikliğin tanımını nasıl etkilediğini sorar. Aynı zamanda, Maskilim (Aydınlanmışlar) yazarlarının eserlerinde Şark’ı tanımlamak veya Şark’ı ötelemek için kullandığı çeşitli benzetme ve kavramların (güzel, yüce, doğu despotizmi, paganizm gibi) kapsamlı analizini sunar.

Makale, çağdaş İbrani edebiyatının hümanist batı kültürünü benimserken çelişkide kaldığını ve İbrani edebiyatının hakim tarih yazımının bu çelişkiyi tam anlamıyla ele almadığını savunur. Yazara göre, çağdaş İbrani edebiyatı tarihi, modernite ve aydınlanma karşıtlarıyla mücadele açısından daha az modern bir alan olarak görülür. Hatta, İbrani edebiyat tarihi çalışmalarında hala hâkim olan laik ve Avrupa-merkezci tutuma karşı çelişkili ifadelerle dolu daha eşitsiz bir alan olarak görüldüğünü iddia eder.